陸(りく)上(じょう)部(ぶ)

陸(りく)上(じょう)部(ぶ)は僕(ぼく)が唯(ゆい)一(いつ)ありのままの自(じ)分(ぶん)でいられる場(ば)所(しょ)でした。

• ชมรมกรีฑาเป็นสถานที่เพียงแห่งเดียวที่ผมสามารถเป็นตัวของตัวเองได้อย่างแท้จริงครับ

中(ちゅう)学(がく)の時(とき)は普(ふ)段(だん)から毎(まい)日(にち)３時(じ)間(かん)だか勉(べん)強(きょう)している陸(りく)上(じょう)部(ぶ)の友(とも)達(だち)がいて、そいつはテスト前(まえ)もそのペースは崩(くず)さなかった。部(ぶ)活(かつ)ない分(ぶん)かえって暇(ひま)になるということで、テスト前(まえ)になると毎(まい)日(にち)そいつん家(いえ)でゲームをしてた。あれがなけりゃ俺(おれ)ももう少(すこ)し好(こう)成(せい)績(せき)取(と)れたはずだが。

• ตอนอยู่มัธยมต้น ผมมีเพื่อนอยู่คนหนึ่งที่อยู่ชมรมกรีฑาและมักจะอ่านหนังสือวันละ 3 ชั่วโมงเป็นปกติอยู่แล้ว ซึ่งหมอนั่นก็ยังรักษาจังหวะเดิมนั้นไว้แม้ในช่วงก่อนสอบ เพราะพอไม่มีกิจกรรมชมรมมันเลยกลายเป็นว่าว่างกว่าเดิม ผมก็เลยไปเล่นเกมที่บ้านหมอนั่นทุกวันในช่วงก่อนสอบ ถ้าไม่มีเรื่องนั้น ผมก็น่าจะทำคะแนนได้ดีกว่านี้อีกสักหน่อยนะ