泣(な)き言(ごと)

人(ひと)は泣(な)きつつ生(う)まれ、泣(な)き言(ごと)を言(い)いつつ暮(く)らし、失(しつ)望(ぼう)落(らく)胆(たん)して死(し)ぬ。

• คนเราเกิดมาพร้อมกับเสียงร้องไห้ ใช้ชีวิตไปพร้อมกับการคร่ำครวญ และตายไปพร้อมกับความผิดหวังและท้อแท้

泣(な)き言(ごと)を僕(ぼく)のせいにしないで！

• อย่ามาโทษว่าเป็นเพราะฉันที่ทำให้คุณต้องมาร้องไห้ฟูมฟายแบบนี้!

泣(な)き言(ごと)なんか、もう聞(き)きたくないわ。

• ฉันไม่อยากฟังคำตัดพ้ออะไรพวกนี้อีกแล้ว