韓(かん)国(こく)人(じん)

私(わたし)は日(に)本(ほん)人(じん)ですが、田(た)中(なか)さんは韓(かん)国(こく)人(じん)です。

• ผมเป็นคนญี่ปุ่น แต่คุณทานากะเป็นคนเกาหลีครับ

韓(かん)国(こく)人(じん)です。

• ผมเป็นคนเกาหลีครับ

私(わたし)は韓(かん)国(こく)人(じん)です。

• ผมเป็นคนเกาหลีครับ

彼(かの)女(じょ)は韓(かん)国(こく)人(じん)じゃないよ。

• เธอไม่ใช่คนเกาหลีหรอกนะ

日(に)本(ほん)人(じん)は日(に)本(ほん)国(こく)内(ない)を見(み)すぎて海(かい)外(がい)の状(じょう)況(きょう)を知(し)らない。韓(かん)国(こく)人(じん)は日(に)本(ほん)ばっかり見(み)て自(じ)国(こく)の現(げん)状(じょう)を知(し)らない。

• คนญี่ปุ่นมองแต่ภายในประเทศตัวเองมากเกินไปจนไม่รู้สถานการณ์ในต่างประเทศ ส่วนคนเกาหลีก็เอาแต่ดูแต่ญี่ปุ่นจนไม่รู้สถานการณ์ปัจจุบันของประเทศตัวเอง

この学(がく)生(せい)たちが韓(かん)国(こく)人(じん)だ。

• นักเรียนเหล่านี้เป็นคนเกาหลี

韓(かん)国(こく)人(じん)はあの鉄(てつ)の箸(はし)を上(じょう)手(ず)に使(つか)うために手(て)首(くび)の力(ちから)を鍛(きた)えているのではないかと思(おも)う。

• ผมคิดว่าคนเกาหลีอาจจะกำลังฝึกกำลังข้อมือเพื่อให้สามารถใช้ตะเกียบเหล็กพวกนั้นได้อย่างคล่องแคล่วหรือเปล่านะครับ