古(こ)民(みん)家(か)

古(こ)民(みん)家(か)の土(ど)間(ま)には、犬(いぬ)がいつも寝(ね)ている。

• ที่บริเวณดินโดมะของบ้านเก่า มีสุนัขนอนอยู่เสมอ

古(こ)民(みん)家(か)の庭(にわ)には、季(き)節(せつ)の花(はな)が咲(さ)き乱(みだ)れていた。

• ในสวนของบ้านเก่า มีดอกไม้ตามฤดูกาลบานสะพรั่งไปทั่ว

来(らい)週(しゅう)末(まつ)、友(とも)達(だち)と訪(おとず)れる予(よ)定(てい)の静(しず)かな山(やま)奥(おく)の古(こ)民(みん)家(か)のカフェで、ゆっくりお茶(ちゃ)を飲(の)みたい。

• สุดสัปดาห์หน้า ผมอยากจะไปนั่งจิบชาสบายๆ ที่คาเฟ่ในบ้านเก่ากลางหุบเขาอันเงียบสงบที่วางแผนจะไปกับเพื่อนครับ

古(こ)民(みん)家(か)の客(きゃく)室(しつ)は、洗(せん)練(れん)された内(ない)装(そう)と素(そ)朴(ぼく)な自(し)然(ぜん)素(そ)材(ざい)が調(ちょう)和(わ)し、文(ぶん)質(しつ)彬(ひん)々(ぴん)とした趣(おもむき)が漂(ただよ)っていた。

• ห้องพักในบ้านโบราณแห่งนี้มีการตกแต่งภายในที่ประณีตผสานเข้ากับวัสดุธรรมชาติที่เรียบง่าย ให้บรรยากาศที่ดูสง่างามและเปี่ยมไปด้วยรสนิยม