籠(ろう)鳥(ちょう)

彼(かれ)は都(と)会(かい)で働(はたら)くも、故(こ)郷(きょう)の自(し)然(ぜん)を恋(こ)い、まるで籠(ろう)鳥(ちょう)恋(れん)雲(うん)のようだった。

• แม้เขาจะทำงานในเมือง แต่เขาก็โหยหาธรรมชาติในบ้านเกิด ราวกับนกในกรงที่เฝ้าถวิลหาหมู่เมฆ

才(さい)能(のう)を埋(うず)もれさせるような環(かん)境(きょう)にいる人(ひと)は、いつも籠(ろう)鳥(ちょう)恋(れん)雲(うん)の思(おも)いを抱(だ)いているものです。

• คนที่อยู่ในสภาพแวดล้อมที่ทำให้ความสามารถต้องถูกฝังกลบ มักจะมีความรู้สึกเหมือนนกในกรงที่โหยหาท้องฟ้าอยู่เสมอครับ

会(かい)社(しゃ)では、毎(まい)日(にち)のルーティンワークに追(お)われ、まるで籠(ろう)鳥(ちょう)檻(かん)猿(えん)のような生(せい)活(かつ)を送(おく)っている。

• ที่บริษัท ผมถูกไล่ล่าด้วยงานรูทีนในทุกๆ วัน จนใช้ชีวิตเหมือนกับนกในกรงหรือลิงในคุกเลย