武(ぶ)道(どう)家(か)

その武(ぶ)道(どう)家(か)は、まさに一(いち)人(にん)当(とう)千(せん)の猛者(もさ)で、数(すう)人(にん)の相(あい)手(て)でも余(よ)裕(ゆう)だった。

• นักสู้คนนั้นเป็นยอดฝีมือที่เก่งกาจระดับหนึ่งต่อพันจริงๆ แม้จะต้องรับมือกับคู่ต่อสู้หลายคนเขาก็ยังรับมือได้อย่างสบายๆ

この武(ぶ)道(どう)家(か)は、剣(けん)術(じゅつ)だけでなく武(ぶ)芸(げい)百(ひゃっ)般(ぱん)を修(おさ)め、総(そう)合(ごう)的(てき)な戦(せん)闘(とう)能(のう)力(りょく)を高(たか)めました。

• นักสู้คนนี้ไม่เพียงแต่ฝึกฝนวิชาดาบเท่านั้น แต่ยังฝึกฝนศิลปะการต่อสู้หลากหลายแขนงเพื่อเพิ่มพูนความสามารถในการต่อสู้แบบรอบด้านด้วยครับ

日(に)本(ほん)の武(ぶ)道(どう)家(か)であるともあろうものが、道(どう)場(じょう)で礼(れい)儀(ぎ)をわきまえないとはもってのほかだ。

• คนที่เป็นถึงนักศิลปะการต่อสู้ของญี่ปุ่น แต่กลับไม่รู้จักกาลเทศะในโรงฝึกแบบนี้ มันเป็นเรื่องที่ยอมรับไม่ได้เลย

武(ぶ)道(どう)家(か)同(どう)士(し)の試(し)合(あい)では、竹刀(しない)が「ちゃんちゃんばらばら」と激(はげ)しくぶつかり合(あ)うのが見(み)られた。

• ในการแข่งขันระหว่างนักศิลปะการต่อสู้ เห็นได้ว่าดาบไม้ไผ่กระทบกันอย่างรุนแรงจนเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว

トムは武(ぶ)道(どう)家(か)です。

• ทอมเป็นนักศิลปะการต่อสู้ครับ

武(ぶ)道(どう)家(か)は武(ぶ)器(き)を使(つか)わず、徒(と)手(しゅ)空(くう)拳(けん)で相(あい)手(て)を打(う)ち負(ま)かした。

• The martial artist defeated the opponent with bare hands without using any weapons.