吹聴(ふいちょう)

まあその、自(じ)慢(まん)できる事(こと)でもないんだけど。というか、臆(おく)面(めん)もなく吹聴(ふいちょう)できる話(はなし)でもない。

• คือว่านะ มันไม่ใช่เรื่องที่จะเอาไปอวดใครได้หรอก หรือจะพูดให้ถูกก็คือ มันไม่ใช่เรื่องที่ฉันจะเที่ยวป่าวประกาศออกไปได้อย่างหน้าไม่อายด้วย

彼(かの)女(じょ)は家(か)事(じ)が得(とく)意(い)だと吹聴(ふいちょう)しているが、実(じっ)際(さい)は全(まった)く料(りょう)理(り)ができない。

• เธอเที่ยวป่าวประกาศว่าตัวเองเก่งเรื่องงานบ้าน แต่ความจริงแล้วเธอทำอาหารไม่เป็นเลยสักนิด

彼(かれ)は自(じ)分(ぶん)が一(いち)番(ばん)有(ゆう)能(のう)だと吹聴(ふいちょう)しているが、実(じっ)際(さい)は周(しゅう)囲(い)に迷(めい)惑(わく)をかけている。

• เขาเที่ยวป่าวประกาศว่าตัวเองเก่งที่สุด แต่ความจริงแล้วเขากลับสร้างความเดือดร้อนให้คนรอบข้าง