併(へい)呑(どん)

彼(かれ)は清(せい)濁(だく)併(へい)呑(どん)の精(せい)神(しん)で、どんな意(い)見(けん)にも耳(みみ)を傾(かたむ)けていた。

• เขาเปิดรับฟังทุกความคิดเห็นด้วยจิตวิญญาณที่พร้อมจะยอมรับทั้งความดีและความชั่ว

師(し)は弟(で)子(し)の良(よ)い面(めん)も悪(わる)い面(めん)も清(せい)濁(だく)併(へい)呑(どん)する心(こころ)を持(も)っていた。

• อาจารย์มีจิตใจที่ยอมรับได้ทั้งด้านดีและด้านเสียของลูกศิษย์ ไม่ว่าสิ่งนั้นจะดีหรือร้ายก็ตาม