世(よ)の常(つね)

長(なが)年(ねん)かけて築(きず)き上(あ)げた富(とみ)も、最(さい)終(しゅう)的(てき)には家(か)族(ぞく)や故(こ)郷(きょう)に還(かえ)るのが世(よ)の常(つね)ということだ。木(き)の実(み)は本(もと)へ落(お)つという言(こと)葉(ば)がぴったりだ。

• ความมั่งคั่งที่สั่งสมมานานหลายปี สุดท้ายแล้วก็เป็นเรื่องธรรมดาของโลกที่จะต้องกลับคืนสู่ครอบครัวและบ้านเกิด คำกล่าวที่ว่าผลไม้ต้องร่วงหล่นลงสู่โคนต้นนั้นช่างเหมาะสมอย่างยิ่ง