いそいそ

智(さと)子(こ)はイソイソと出(で)掛(か)けていった。

• โทโมโกะออกไปข้างนอกด้วยท่าทางร่าเริงเบิกบานใจ

終(しゅう)業(ぎょう)時(じ)間(かん)までまだ一(いち)時(じ)間(かん)もあるのに、同(どう)僚(りょう)の順(じゅん)子(こ)はいそいそと帰(かえ)り支(じ)度(たく)を始(はじ)めた。

• ทั้งที่ยังเหลือเวลาอีกตั้งหนึ่งชั่วโมงกว่าจะถึงเวลาเลิกงาน แต่จุนโกะที่เป็นเพื่อนร่วมงานก็เริ่มเตรียมตัวกลับบ้านอย่างกระตือรือร้น

いそいそと出(で)かけ、のこのこと帰(かえ)る。

• รีบเร่งออกไปอย่างกระตือรือร้น แล้วก็เดินกลับมาอย่างไม่รู้อิโหน่อิเหน่

少(しょう)年(ねん)は、指(ゆび)をズボンでふくと、素(す)直(なお)に、いそいそと立(た)ち上(あ)がった。

• เด็กชายเช็ดนิ้วกับกางเกง แล้วก็ลุกขึ้นยืนอย่างว่าง่ายและกระตือรือร้น