仕(し)事(ごと)

昨日(きのう)、私(わたし)もそう思(おも)って、散(さん)歩(ぽ)したの。1ヶ月(かげつ)ぐらいぶりでした。外(そと)は、春(はる)の日(ひ)差(ざ)しで気(き)持(も)ちよかったです。今日(きょう)と明日(あした)は仕(し)事(ごと)、頑(がん)張(ば)ってきます！

• Kahapon, ganyan din ang naisip ko, kaya naglakad-lakad ako. Mga isang buwan na rin ang nakalipas. Sa labas, ang sikat ng araw ng tagsibol ay napakasarap sa pakiramdam. May trabaho ako ngayong araw at bukas, gagalingan ko!

彼(かれ)は勉(べん)強(きょう)はそれほど出(で)来(き)なかったらしいが、仕(し)事(ごと)は抜(ばつ)群(ぐん)に出(で)来(き)る。物(もの)事(ごと)の鍵(かぎ)を見(み)付(つ)けるのが天(てん)才(さい)的(てき)なのだ。知(ち)識(しき)では負(ま)けない。でも現(げん)場(ば)では勝(か)てる気(き)がしない。こういうのを「泣(な)く子(こ)と地(じ)頭(とう)には勝(か)てない」というのだろう。

• Mukhang hindi siya masyadong magaling sa pag-aaral, pero napakahusay niya sa trabaho. Henyo siya sa paghahanap ng susi sa mga bagay-bagay. Hindi siya pahuhuli pagdating sa kaalaman. Pero pakiramdam ko hindi ko siya matatalo sa aktwal na trabaho. Siguro ito 'yung tinatawag na hindi mo kayang talunin ang batang umiiyak o ang taong likas na matalino.

在(ざい)日(にち)朝(ちょう)鮮(せん)人(じん)は失(しつ)業(ぎょう)や貧(ひん)困(こん)も多(おお)いわけだから仕(し)事(ごと)と紐(ひも)付(つ)きで来(らい)日(にち)する他(ほか)の外(がい)国(こく)人(じん)より犯(はん)罪(ざい)が多(おお)いのはむしろ普(ふ)通(つう)だと思(おも)うんだよね。なのに、なぜそれを犯(はん)罪(ざい)という負(まけ)の側(そく)面(めん)に限(かぎ)って見(み)ないフリをするのかが謎(なぞ)。結(けっ)局(きょく)彼(かれ)は朝(ちょう)鮮(せん)人(じん)は素(す)晴(ば)らしい民(みん)族(ぞく)であるべきという願(がん)望(ぼう)ありきなようにしか見(み)えないね。

• Dahil maraming Koreano sa Japan ang walang trabaho at mahirap, sa tingin ko ay normal lang na mas mataas ang krimen nila kumpara sa ibang dayuhan na pumunta sa Japan para sa trabaho. Pero, misteryo para sa akin kung bakit nagbubulag-bulagan ang mga tao pagdating sa negatibong aspeto na ito bilang krimen. Sa huli, mukhang base lang ito sa kagustuhan na dapat ay isang kahanga-hangang lahi ang mga Koreano.

それから幾(いく)千(せん)年(ねん)かを隔(へだ)てた後(あと)、この魂(たましい)は無(む)数(すう)の流(る)転(てん)を閲(えっ)して、また生(なま)を人(にん)間(げん)に託(たく)さなければならなくなった。それがこう云(い)う私(わたし)に宿(やど)っている魂(たましい)なのである。だから私(わたし)は現(げん)代(だい)に生(うま)れはしたが、何(なに)一(ひと)つ意(い)味(み)のある仕(し)事(ごと)が出(で)来(き)ない。昼(ひる)も夜(よる)も漫(まん)然(ぜん)と夢(ゆめ)みがちな生(せい)活(かつ)を送(おく)りながら、ただ、何(なに)か来(く)るべき不(ふ)可(か)思(し)議(ぎ)なものばかりを待(ま)っている。ちょうどあの尾(お)生(ぶ)が薄(はく)暮(ぼ)の橋(はし)の下(もと)で、永(えい)久(きゅう)に来(こ)ない恋(こい)人(びと)をいつまでも待(ま)ち暮(くら)したように。

• Pagkatapos ng ilang libu-libong taon, ang kaluluwang ito ay nakasaksi na ng hindi mabilang na pagbabago, at kailangan na namang ipagkatiwala ang buhay sa mga tao. Iyan ang kaluluwang nananahan sa isang tulad ko. Kaya kahit ipinanganak ako sa modernong panahon, wala akong magawang kahit anong makabuluhang trabaho. Habang namumuhay nang walang direksyon at laging nananaginip sa araw at gabi, naghihintay lang ako sa kung anong mahiwagang bagay na darating. Katulad ng paghihintay ni Oio sa ilalim ng tulay noong dapit-hapon sa kanyang kasintahang hindi na kailanman darating.