自(じ)己(こ)満(まん)足(ぞく)

彼(か)の言(こと)葉(ば)は雄(ゆう)弁(べん)でも何(なん)でもない、ただの自(じ)己(こ)満(まん)足(ぞく)のための演(えん)説(ぜつ)に過(す)ぎない。

• คำพูดของเขาไม่ได้สละสลวยอะไรเลย มันก็แค่การกล่าวสุนทรพจน์เพื่อความพึงพอใจของตัวเองเท่านั้น

自(じ)己(こ)満(まん)足(ぞく)で終(お)わるだけでは済(す)まされない。他(た)者(しゃ)の役(やく)に立(た)ち、社(しゃ)会(かい)に影(えい)響(きょう)を与(あた)えることで、存(そん)在(ざい)意(い)義(ぎ)が見(み)出(だ)せる。

• จะปล่อยให้มันจบลงแค่ความพึงพอใจของตัวเองไม่ได้ การได้ทำประโยชน์ให้ผู้อื่นและสร้างอิทธิพลต่อสังคม จะทำให้เราค้นพบความหมายของการมีอยู่ของตนเอง

動(どう)物(ぶつ)愛(あい)護(ご)とか所(しょ)詮(せん)人(にん)間(げん)の自(じ)己(こ)満(まん)足(ぞく)だと思(おも)う。

• ฉันคิดว่าเรื่องการคุ้มครองสัตว์อะไรนั่น สุดท้ายมันก็แค่ความพึงพอใจส่วนตัวของมนุษย์เท่านั้นแหละ