東(あずま)夷(えびす)

古(こ)代(だい)中(ちゅう)国(ごく)から見(み)れば、東(ひがし)は東(とう)夷(い)西(せい)戎(じゅう)として未(み)開(かい)の地(ち)とされていた。

• หากมองจากมุมมองของจีนโบราณ ทางตะวันออกจะถูกมองว่าเป็นดินแดนที่ยังไม่เจริญในฐานะพวกตงอี และทางตะวันตกจะถูกมองว่าเป็นดินแดนที่ยังไม่เจริญในฐานะพวกซีหรง

東(とう)夷(い)西(せい)戎(じゅう)という言(こと)葉(ば)は、中(ちゅう)心(しん)となる文(ぶん)明(めい)と周(しゅう)辺(へん)の異(い)民(みん)族(ぞく)を対(たい)比(ひ)させた古(こ)代(だい)の地(ち)理(り)観(かん)を示(しめ)している。

• คำว่า 'ตงอีซีหรง' แสดงให้เห็นถึงมุมมองทางภูมิศาสตร์ในสมัยโบราณที่เปรียบเทียบระหว่างอารยธรรมที่เป็นศูนย์กลางกับชนเผ่าต่างชาติที่อยู่โดยรอบ