弊(へい)衣(い)

古(ふる)い絵(かい)画(が)の中(なか)に、弊(へい)衣(い)破(は)帽(ぼう)の貧(まず)しい老(ろう)人(じん)が描(えが)かれていた。

• ในภาพวาดเก่าแก่ภาพหนึ่ง มีชายชราผู้ยากไร้ในชุดเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งและหมวกเก่าๆ ถูกวาดเอาไว้

彼(かれ)は弊(へい)衣(い)破(は)帽(ぼう)の姿(すがた)で、誰(だれ)にも気(け)取(ど)られないように街(まち)を歩(ある)いていた。

• เขาเดินไปตามท้องถนนในสภาพเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง เพื่อไม่ให้ใครสังเกตเห็น

災(さい)害(がい)で全(すべ)てを失(うしな)い、人(ひと)々(びと)はみな弊(へい)衣(い)蓬(ほう)髪(はつ)の姿(すがた)で避(ひ)難(なん)所(じょ)に集(あつ)まった。

• เนื่องจากภัยพิบัติทำให้สูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง ผู้คนทุกคนจึงมารวมตัวกันที่ศูนย์พักพิงในสภาพที่เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งและผมเผ้ายุ่งเหยิง