梅(うめ)干(ぼ)し

この地(ち)域(いき)の特(とく)産(さん)品(ひん)は、海苔(のり)、梅(うめ)干(ぼ)し、みかんなどです。

• ของดีประจำภูมิภาคนี้คือสาหร่ายนอริ บ๊วยดอง และส้มมิคัง เป็นต้นครับ

この地(ち)域(いき)の特(とく)産(さん)品(ひん)には、みかん、梅(うめ)干(ぼ)しといった農(のう)産(さん)物(ぶつ)があります。

• ผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นของภูมิภาคนี้มีผลิตผลทางการเกษตร เช่น ส้ม และบ๊วยดอง ครับ

この梅(うめ)干(ぼ)し、塩(しお)辛(から)いね。

• บ๊วยดองนี้เค็มจังเลยนะ

外(がい)国(こく)人(じん)に梅(うめ)干(ぼ)しを試(し)食(しょく)させることが大(だい)好(す)きです。

• ผมชอบให้ชาวต่างชาติได้ลองชิมอุเมะโบชิมากครับ

「この梅(うめ)干(ぼ)し、酸(す)っぱくないね」「塩(しお)抜(ぬ)きして蜂(はち)蜜(みつ)に漬(つ)けてたからね」

• “บ๊วยนี้ไม่เปรี้ยวเลยเนอะ” “ก็เพราะเอาไปล้างเกลือแล้วแช่ในน้ำผึ้งน่ะสิ”

「なんかすごい顔(かお)して、どうしたの？」「梅(うめ)干(ぼ)し食(た)べたら、めっちゃ辛(つら)かった」

• ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ เกิดอะไรขึ้นเหรอ? "พอได้กินบ๊วยเข้าไปแล้ว มันเปรี้ยวจี๊ดเลย"

初(はじ)めて食(た)べる梅(うめ)干(ぼし)の味(あじ)は、どう？

• รสชาติของบ๊วยดองที่กินครั้งแรกเป็นยังไงบ้าง?

梅(うめ)干(ぼ)しとレモンは酸(す)っぱさの次(じ)元(げん)が違(ちが)います。

• ความเปรี้ยวของบ๊วยดองกับเลมอนนั้นอยู่กันคนละระดับเลยครับ