集(しゅう)会(かい)所(じょ)

集(しゅう)会(かい)所(じょ)の出(で)口(ぐち)まで行(い)くと、扉(とびら)を開(あ)け、僕(ぼく)は外(そと)に出(で)る。

• พอเดินไปถึงทางออกของอาคารชุมชน ผมก็เปิดประตูแล้วเดินออกไปข้างนอก

集(しゅう)会(かい)所(じょ)から二(に)十(じゅう)号(ごう)棟(とう)までの道(みち)は昔(むかし)と変(か)わっていなかった。

• ทางจากอาคารสมาคมไปยังอาคารหมายเลข 20 ไม่ได้เปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนเลย

集(しゅう)会(かい)所(じょ)の塀(へい)に沿(そ)って、喪(も)服(ふく)の人(ひと)たちが数(すう)名(めい)集(あつ)まり、話(はなし)をしている。

• มีคนสวมชุดไว้ทุกข์หลายคนมารวมตัวกันและกำลังยืนคุยกันอยู่ตามแนวรั้วของอาคารเอนกประสงค์

彼(かれ)らは僕(ぼく)に気(き)づき、僕(ぼく)を見(み)て話(はなし)を止(と)めて、集(しゅう)会(かい)所(じょ)へと戻(もど)っていく。

• พวกเขาสังเกตเห็นผม มองมาที่ผมแล้วก็หยุดคุยกัน ก่อนจะเดินกลับไปยังที่พักชุมชน