桃(とう)源(げん)

自(し)然(ぜん)豊(ゆた)かな山(やま)奥(おく)の村(むら)は、まさに『武(ぶ)陵(りょう)桃(とう)源(げん)』のようだった。

• หมู่บ้านที่ตั้งอยู่ลึกเข้าไปในหุบเขาอันอุดมสมบูรณ์ด้วยธรรมชาติแห่งนี้ ช่างเหมือนกับ 'ดินแดนสวรรค์บนดิน' อย่างแท้จริง

都(と)会(かい)の喧(けん)騒(そう)を離(はな)れ、静(しず)かな田舎暮(いなかぐ)らしが彼(かれ)にとっての『武(ぶ)陵(りょう)桃(とう)源(げん)』だ。

• การได้ปลีกตัวจากความวุ่นวายในเมืองมาใช้ชีวิตในชนบทที่เงียบสงบ คือ 'ดินแดนสวรรค์' สำหรับเขา