田舎暮(いなかぐ)らし

都(と)会(かい)の喧(けん)騒(そう)を離(はな)れ、静(しず)かな田舎暮(いなかぐ)らしが彼(かれ)にとっての『武(ぶ)陵(りょう)桃(とう)源(げん)』だ。

• การได้ปลีกตัวจากความวุ่นวายในเมืองมาใช้ชีวิตในชนบทที่เงียบสงบ คือ 'ดินแดนสวรรค์' สำหรับเขา

トムは田舎暮(いなかぐ)らしに憧(あこが)れてるんだ。

• ทอมโหยหาการใช้ชีวิตในชนบทน่ะ

長(なが)い間(あいだ)、田舎暮(いなかぐ)らしをしていました。

• ผมอาศัยอยู่ที่ชนบทมาเป็นเวลานานครับ

都(と)会(かい)暮(く)らしと田舎暮(いなかぐ)らしとでは、雲(うん)泥(でい)の差(さ)がある。

• การใช้ชีวิตในเมืองกับการใช้ชีวิตในชนบทนั้นแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว

都(と)会(かい)に住(す)んでいる人(ひと)たちは、田舎暮(いなかぐ)らしの楽(たの)しみがわからない。

• คนที่อาศัยอยู่ในเมืองไม่เข้าใจถึงความสนุกของการใช้ชีวิตในชนบท