乗(のり)合(あい)自(じ)動(どう)車(しゃ)

ひたすらに法(ほう)隆(りゅう)寺(じ)へと憧(あこが)れる私(わたし)の心(こころ)を乗(の)せて、乗(のり)合(あい)自(じ)動(どう)車(しゃ)は凸凹(おうとつ)の道(みち)をかなり快(こころよ)く走(はし)った。

• รถโดยสารประจำทางแล่นไปบนถนนที่ขรุขระได้อย่างค่อนข้างราบรื่น โดยนำพาหัวใจของผมที่เปี่ยมไปด้วยความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะไปให้ถึงวัดโฮริวจิไปด้วย