古(こ)文(もん)

古(こ)文(ぶん)の字(じ)は今(いま)の漢(かん)字(じ)と形(かたち)が違(ちが)う。

• ตัวอักษรในภาษาญี่ปุ่นโบราณมีรูปร่างที่แตกต่างจากตัวอักษรคันจิในปัจจุบัน

古(こ)文(もん)書(じょ)の解(かい)読(どく)には専(せん)門(もん)的(てき)な知(ち)識(しき)が必(ひつ)要(よう)だ。

• การถอดรหัสเอกสารโบราณจำเป็นต้องใช้ความรู้เฉพาะทาง

古(こ)文(ぶん)を読(よ)むには、漢(かん)字(じ)の訓(くん)読(どく)が不(ふ)可(か)欠(けつ)です。

• การอ่านภาษาญี่ปุ่นโบราณ จำเป็นต้องมีความสามารถในการอ่านคันจิแบบคุนโยมิครับ

この研(けん)究(きゅう)は、平(へい)安(あん)時(じ)代(だい)の古(こ)文(ぶん)に基(もと)づいています。

• งานวิจัยนี้อ้างอิงจากวรรณกรรมคลาสสิกสมัยเฮอันครับ

彼(かれ)は物(もの)置(おき)の中(なか)で偶(ぐう)然(ぜん)いくつかの古(こ)文(もん)書(じょ)を見(み)つけた。

• เขาบังเอิญพบเอกสารโบราณบางฉบับในห้องเก็บของ