焦(しょう)熱(ねつ)地(じ)獄(ごく)

我(わが)こそは汝(なんじ)が父(ちち)の亡(ぼう)靈(れい)なれ。只(ただ)眞(まこと)夜(や)中(ちゅう)の若(わか)千(せん)時(じ)のみ、閻(えん)浮(う)にさまよふ許(もと)あれども、娑(しゃ)婆(ば)にて犯(おか)しゝ罪(ざい)業(ごう)の燒(しょう)き淨(きよし)めらるゝそれまでは、焦(しょう)熱(ねつ)地(じ)獄(ごく)の餓(が)鬼(き)の苦(くる)しみ。

• ข้าคือวิญญาณของพ่อเจ้าเอง แม้จะได้รับอนุญาตให้เร่ร่อนอยู่ในยมโลกได้เพียงช่วงเวลาสั้นๆ ในยามเที่ยงคืนเท่านั้น แต่จนกว่าบาปกรรมที่เจ้าได้ก่อไว้ในโลกมนุษย์จะถูกเผาผลาญจนสะอาดหมดจด เจ้าจะต้องทนทุกข์ทรมานดั่งเปรตในนรกขุมอเวจี