畏(い)敬(けい)の念(ねん)

日(に)本(ほん)の美(うつく)しい自(し)然(ぜん)を前(まえ)にし、畏(い)敬(けい)の念(ねん)を禁(きん)じ得(え)なかった。

• เมื่อได้อยู่ต่อหน้าธรรมชาติอันงดงามของญี่ปุ่น ผมก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกยำเกรง

古(こ)来(らい)より、その武(ぶ)将(しょう)の**忠(ちゅう)勇(ゆう)無(む)双(そう)**の名(な)は人(ひと)々(びと)に畏(い)敬(けい)の念(ねん)を抱(いだ)かせた。

• ตั้งแต่สมัยโบราณ ชื่อเสียงด้านความจงรักภักดีและความกล้าหาญอันหาใครเปรียบไม่ได้ของขุนศึกผู้นั้น ก็ทำให้ผู้คนเกิดความรู้สึกยำเกรง

彼(かれ)の兵(へい)士(し)たちは彼(かれ)に畏(い)敬(けい)の念(ねん)を抱(だ)いていた。

• เหล่าทหารของเขาต่างก็มีความยำเกรงในตัวเขา

深(ふか)い畏(い)敬(けい)の念(ねん)を抱(いだ)きながら、私(わたし)は燭(しょく)台(だい)を前(まえ)あった場(ば)所(しょ)に戻(もど)した。

• ด้วยความรู้สึกยำเกรงอย่างลึกซึ้ง ผมจึงวางเชิงเทียนกลับคืนไว้ที่เดิม