耽(たん)美(び)

彼(かれ)の作(さく)品(ひん)は、美(び)を極(きょく)限(げん)まで追(つい)求(きゅう)する耽(たん)美(び)主(しゅ)義(ぎ)の傾(けい)向(こう)が強(つよ)く、観(み)る者(もの)を魅(み)了(りょう)する。

• ผลงานของเขามีแนวโน้มของลัทธิสุนทรียนิยมที่มุ่งแสวงหาความงามจนถึงขีดสุด ซึ่งช่วยดึงดูดใจผู้ที่ได้รับชม

19世(せい)紀(き)のヨーロッパでは、実(じつ)用(よう)性(せい)よりも美(び)を重(おも)んじる耽(たん)美(び)主(しゅ)義(ぎ)が文(ぶん)学(がく)や美(び)術(じゅつ)に大(おお)きな影(えい)響(きょう)を与(あた)えた。

• ในยุโรปช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ลัทธิสุนทรียนิยมที่ให้ความสำคัญกับความงามมากกว่าประโยชน์ใช้สอย ได้ส่งอิทธิพลอย่างมากต่อวรรณกรรมและศิลปะ