母(ぼ)子(し)家(か)庭(てい)

父(ちち)の急(きゅう)病(びょう)で学(がく)業(ぎょう)を中(ちゅう)断(だん)し、母(ぼ)子(し)家(か)庭(てい)の私(わたし)たちは、途(と)方(ほう)もない借(しゃっ)金(きん)を抱(かか)え、路(ろ)頭(とう)に迷(まよ)う寸(すん)前(ぜん)だった。

• เพราะพ่อป่วยกะทันหันทำให้ผมต้องพักการเรียน และพวกเราที่เป็นครอบครัวที่มีแค่แม่กับลูกก็ต้องแบกรับหนี้สินมหาศาล จนเกือบจะไม่มีที่ซุกหัวนอนอยู่แล้ว