昔(むかし)なじみ

週(しゅう)末(まつ)に何(なに)をするか決(き)めずに、ただ街(まち)をぶらぶらと歩(ある)いていると、ふと昔(むかし)馴(な)染(じ)みのカフェが目(め)に留(と)まった。

• ขณะที่ผมกำลังเดินเล่นไปตามเมืองเรื่อยเปื่อยโดยที่ยังไม่ได้ตัดสินใจว่าจะทำอะไรในวันหยุดสุดสัปดาห์ จู่ๆ สายตาก็เหลือบไปเห็นคาเฟ่ที่คุ้นเคยสมัยก่อนเข้าพอดี